بيماريهاي قابل پيشگيري با واكسن

آبله مرغان چیست ؟

آبله مرغان چیست؟
آبله مرغان یک بیماری عفونی و مسری است که به وسیله ویروس «واریسلا» ایجاد می‌شود. وقتی این ویروس وارد بدن شود، برای همیشه در عقده‌های عصبی- حسی باقی می‌ماند و فعال شدن مجدد آن موجب بروز بیماری «زونا» می‌گردد. این بیماری اغلب یک بیماری خفیف و شایع در کودکان می‌باشد، ولی در برخی افراد به خصوص بالغین و افراد دچار نقص ایمنی و نوزادان می‌تواند موجب بیماری شدید نیز شود.

ادامه مطلب...

بیماری اوریون ( پاروتیت عفونی )

بیماری ویروسی حادی است که با تب، تورم و حساس شدن یک تا چند غده بزاقی که معمولاً غده پاراتیروئید و بعضی اوقات غده زیرزبانی یا زیرآرواره ای می باشند، تظاهر می کند. التهاب غده پاروتید در تمام موارد به دلیل آلودگی با ویروس اوریون پیش نمی آید ولی سایر عوامل عفونی که التهاب غده پاروتید را ایجاد می کنند نیز همه گیری ندارند. ممکن است نزد 20 تا 30 درصد مردان و 5% زنان که بعد از سن بلوغ مبتلا به اوریون می شوند به ترتیب اورکیت یک طرفه و یا التهاب تخمدان به وجود آید. در حدود یک سوم بیماران کوچکی بیضه پیدا خواهند کرد که در بلوغ احتمال ناباروری آنها خواهد بود و همچنین از عوامل خطر سرطان بیضه است. در حدود 40 تا 50% از آلودگی اوریون در کودکان کوچکتر از 5 سال با نشانه های تنفسی همراه است. ممکن است ویروس بیماری بر اعصاب شنوایی اثر بگذارد. التهاب طحال در 4% از موارد بیماری دیده می شود. میزان کشندگی آن 1% است. آلودگی در دوران اولیه حاملگی باعث سقط جنین می شود . عامل بیماری : ویروس اوریون از خانواده پاراماکسوویریده و جنس روبولاویروس است. وقوع : در حدود 3/1 افراد حساس به شکل مخفی بیماری مبتلا می شوند کودکان کوچکتر از 2 سال نشانه بالینی ندارد. در مناطق معتدل، زمستان و بهار فصل شیوع بیماری و حداکثر میزان بروز آن است. مخزن : انسان مخزن ویروس است. انتقال: از طریق هوا و یا انتشار قطرات تنفسی صورت می گیرد. تماس مستقم با بزاق نیز می تواند در انتقال نقش داشته باشد. دوره کمون ( پنهان بیماری ): حدود 16 تا 18 روز است. دوره ابتلا : ویروس از غدد بزاق 6 تا 7 روز قبل از ابتلا و 9 روز بعد آن قابل جداسازی است و از ادرار ( 6 روز قبل تا 15 روز بعد از بروز نشانه های بالینی) جدا شده است. کنترل بیماری : 1. واکسیناسیون کودکان در سنین 12 و 18 ماهگی با واکسن MMR 2. جداسازی بیمار: بیمار باید تا 9 روز بعد از شروع بیماری در اتاقی جداگانه باشد و از رفتن به مدرسه جلوگیری شود چون ویروس از راه دستگاه تنفس منتقل می شود . 3. گندزدایی وسایلی که با ترشحات بینی و گلو فرد آلوده شده است در جلوگیری از انتشار بیماری موثر است 4. از دست دادن و روبوسی بیمار با افراد غیر ایمن خودداری شود. 5. استراحت و عدم تحرک زیاد بیمار

کزاز نوزادی

کزاز نوزادی در بسیاری از کشورهای در حال توسعه که مراقبتهای بهداشتی مادران محدود و مصونیت کافی در مقابل کزاز وجود ندارد، از مشکلات بهداشتی مهم است. در 10 سال گذشته در بسیاری از این کشورها میزان بروز این بیماری به دلیل افزایش اطلاعات قابله های محلی و واکسیناسیون مادران حامله با توکسوئید کزاز به مشکل قابل توجهی کاهش پیدا کرده است. اغلب موارد کزاز نزد نوزادان متولد شده از مادران غیر ایمن که خارج از بیمارستان و به وسیله قابله های محلی آموزش ندیده به دنیا آمده اند اتفاق می افتد.
کزاز نوزادی معمولاً به هنگام زایمان در اثر ورود هاگ باسیل به بدن از طریق بندناف که با وسایل آلوده قطع می شود و یا بعد از وضع حمل در اثر پانسمان محل قطع بند ناف با موادی که به شدت آلوده به هاگ کزاز است و اغلب به عنوان قسمتی از مراسم تولد کودک انجام می گیرد، ایجاد می شود. مهمترین نشانه بیماری در نوزادان عدم توانایی در خوردن است. نوزاد چند روز اول بعد از تولد به پستان مادر مک می زند و گریه هم می کند ولی سپس به دلیل انقباض عضله جویدن مشکل فراینده ای برای خوردن خواهد داشت، بیمار سفتی و انقباض عمومی پیدا کرده و فک پائین افتاده ای خواهد داشت . متوسط دوره کمون بیماری 6 روز است ولی ممکن است به 3 تا 28 روز نیز برسد .
پیشگیری : پیشگیری از کزاز نوزادی می تواند با تلفیق دو روش صورت گیرد. بهبود خدمات مراقبتی زایمان با تاکید بر افزایش پوشش واکسیناسیون ضدکزاز خانمهایی که در سن حاملگی هستند و افزایش تعداد زایمان ها به وسیله ماماهای آموزش دیده.
صدور جواز زایمان برای ماماها، نظارت های حرفه ای و آموزش روشهای سترونی و استفاده از وسایل سترون به هنگام تولد نوزاد، آموزش افراد فامیل و کسانی که در اطراف مادر هستند به استفاده از روشهای کاملاً سترون به هنگام تولد نوزاد.
خانمهایی که در مقابل کزاز مصونیت نداشته و در شرایطی هستند که خطر کزاز نوزادی برای کودک آنها وجود دارد. باید چهار نوبت با واکسن توام واکسینه شوند. نوبت اول در اولین مراجعه نوبت دوم یک ماه بعد نوبت سوم شش ماه بعد و نوبت چهارم یک سال بعد باید دریافت شود و سپس هر 10 سال تکرار گردد.
اگر مادر در حین بارداری مراجعه کند و سابقه کزاز نداشته باشد یا نوبت واکسنهای دریافتی مادر ناقص باشد باید در سه ماهه دوم یا سوم واکسن توأم دریافت نماید.

انقباض عضلات صورت شیرخوار مبتلا به کزاز نوزادی