عفونتهاي بيمارستاني

تکنیک شستشوی دست

جهت دریافت فایل تکنیک شستشوی دست کلیک کنید                             حجم فایل 1.85 مگا بایت

نظام مراقبت عفونتهای بیمارستانی

تاریخچه کنترل عفونتهای بیمارستانی در دنیا بسیار قدیمی است و از زمانی آغاز می شود که برای مراقبت و درمان بیماران از قرن چهارم میلادی در نقاط مختلف دنیا بیمارستان تاسیس گردید . عفونتهای بیمارستانی همزمان با گسترش بیمارستانها همواره یکی از مشکلات عمده بهداشتی و درمانی بوده و با افزایش مدت اقامت بیمار در بیمارستان موجب افزایش ابتلاء و مرگ و میر از این عفونتها شده و در نتیجه هزینه های بیمارستانی را به شدت افزایش می دهد . اقدامات مختلفی به منظور پیشگیری و کنترل عفونتهای بیمارستانی در طول تاریخ انجام شده است که براساس دانش و شناخت این عفونتها و امکانات موجود طراحی می شده اند یکی از جالب ترین برنامه ها تلاش برای کنترل عفونت نفاسی در بخش زنان و زایمان از طریق شستن دستها و استفاده از مواد گندزدا در قرن نوزدهم به وسیله دکتر Ignoz semmel weis به کار گرفته شد .

در متون پزشکی گاهی این عفونتها را عفونتهای اکتسابی از بیمارستان Hospital Aquired infection (HAI) می نامند . اما اصطلاح رایج آن عفونتهای نوزوکومیال می باشد (Nosocomial infections) .
براساس آخرین اعلامیه سازمان جهانی بهداشت در 13 اکتبر 2005 سالانه در جهان جمعیتی بیش از 4/1 میلیون نفر از عفونتهای بیمارستانی رنج می برند . در کشورهای توسعه یافته صنعتی بین 5 تا 10 درصد بیماران بستری شده در بیمارستان مبتلا به عفونتهای بیمارستانی می شوند و این رقم در کشورهای در حال توسعه به حدود 25 درصد افزایش پیدا می کند .
کنترل عفونتهای بیمارستانی هم اکنون یک اولویت جهانی است عوامل بسیار زیادی به گسترش این عفونتها کمک می کنند . گسترش بیمارستانها ، بیماریهای نوپدیدی مانند ایدز و جنون گاوی و خطرات انتقال هپاتیت B و C و افزایش مقاومت میکروبی از جمله این عوامل است .
وضعیت عفونتهای بیمارستانی در جهان
دانش امروز ما در مورد عفونتهای بیمارستانی به سالهای شکل گرفتن مقدمات علم میکروبیولوژی در اوایل دهه 1840 میلادی باز می گردد . در این سالها Ignoz semmel weis اولین فردی بود که در یک بیمارستان عمومی در وین متوجه میزان مرگ و میر مادران در طی هفته های اول پس از زایمان در اثر تبهای ناشناخته شد و دریافت که تفاوت قابل ملاحظه ای بین میزان این مرگ و میر در بخشی که دانشجویان پزشکی در آن حضور داشتند در مقایسه با بخشی که صرفاً توسط ماماها اداره می شد وجود دارد ؛ بدین تریتب فرض نمود که باید ارتباطی بین دستهای آلوده دانشجویان با این عفونتها وجود داشته باشد و پس از پافشاری بر شستشوی دستهای آنها توسط آب حاوی کلر پیش از تماس با بیماران ، میزان این عفونتها بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافت . فرد دیگری که به شناخت عفونتهای بیمارستانی کمک شایان نمود ، دکتر Josef Lister بود که برای اولین بار پیش از جراحی ، اقدام به اسپری نمودن محلولهای حاوی فنل بر روی زخم های باز جراحی نمود که موجب کاهش میزان عفونتهای زخم پس از جراحی شد و البته چون این محلول ها موجب صدمه به دست جراحان می گردید ، کم کم پوشیدن دستکش جراحی نیز متداول شد که خود پایه گذار اقدامی دیگر در جهت کاهش میزان عفونت بیماران گردید .
وضعیت عفونتهای بیمارستانی در ایران

ادامه مطلب...